Σε μια επιχείρηση, το θέμα των αβεβαιότητα του πελάτη συχνά φαίνεται μικρό μέχρι να αρχίσει να επηρεάζει την καθημερινή λειτουργία. Το πρόβλημα δεν εμφανίζεται πάντα ως μία μεγάλη αποτυχία. Συνήθως χτίζεται μέσα από μικρές καθυστερήσεις, επιπλέον συνεννοήσεις και αποφάσεις που βασίζονται περισσότερο στη συνήθεια παρά σε έναν καθαρό τρόπο εργασίας. Γι’ αυτό αξίζει να εξετάζουμε όχι μόνο αν κάτι «λειτουργεί», αλλά και πόση ενέργεια απαιτεί για να συνεχίσει να λειτουργεί.
Η ουσιαστική ερώτηση είναι αν γνωρίζει τι συμβαίνει και τι ακολουθεί. Όταν η απάντηση δεν είναι ξεκάθαρη, η εταιρεία πληρώνει το κόστος με χρόνο, προσοχή και συχνά με χαμένες ευκαιρίες. Το δύσκολο είναι ότι αυτό το κόστος σπάνια εμφανίζεται σε μία γραμμή ενός report. Διαχέεται στην ομάδα: ένα επιπλέον email εδώ, μια καθυστέρηση εκεί, μια διόρθωση που θεωρείται φυσιολογική επειδή συμβαίνει συχνά.
Η καλύτερη αντίδραση δεν είναι να προσθέσεις αμέσως άλλο εργαλείο ή περισσότερη διαδικασία. Είναι να κάνεις ορατό το σημείο όπου δημιουργείται η τριβή. Παρατήρησε ποιος χρειάζεται να παρέμβει, ποια πληροφορία λείπει και ποια απόφαση επαναλαμβάνεται. Πολύ συχνά, μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που ξεκινά ή παραδίδεται η δουλειά έχει μεγαλύτερη επίδραση από μια μεγάλη αναδιοργάνωση.
Μια πρακτική κατεύθυνση είναι σαφή status updates και επόμενο βήμα. Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί γραφειοκρατία, αλλά να μειωθούν οι περιπτώσεις όπου η σωστή έκβαση εξαρτάται από μνήμη, αυτοσχεδιασμό ή έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Όσο πιο καθαρό γίνεται το σύστημα, τόσο ευκολότερα μπορεί η ομάδα να χειριστεί μεγαλύτερο όγκο χωρίς να πολλαπλασιάζει τα προβλήματα.
Η επιχειρηματική ωριμότητα φαίνεται συχνά σε αυτά τα «μικρά» σημεία. Μια εταιρεία δεν γίνεται ισχυρότερη μόνο όταν πουλά περισσότερο. Γίνεται ισχυρότερη όταν μπορεί να επαναλαμβάνει το σωστό αποτέλεσμα με λιγότερη αβεβαιότητα, λιγότερες εξαιρέσεις και μικρότερη εξάρτηση από συνεχή παρέμβαση. Εκεί δημιουργείται πραγματική δυνατότητα ανάπτυξης.