Άρθρο

 

·
—
—
—

Στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το θέμα γύρω από συνεχή rush requests συχνά μένει στο παρασκήνιο μέχρι να αρχίσει να κοστίζει πραγματικό χρόνο ή χρήμα. Δεν εμφανίζεται απαραίτητα ως μία μεγάλη αποτυχία. Συνήθως δημιουργεί μικρές τριβές που επαναλαμβάνονται: περισσότερη αναμονή, χειροκίνητες διορθώσεις, ασαφείς αποφάσεις και ανθρώπους που καλούνται να καλύψουν κενά με προσωπική προσπάθεια.

Η ουσία είναι ότι κάθε επείγον task περνά μπροστά μόνο επειδή κάποια άλλη δουλειά μετακινείται πίσω. Όσο αυτό δεν γίνεται ορατό, η επιχείρηση μπορεί να θεωρεί φυσιολογικό ένα κόστος που στην πραγματικότητα δημιουργείται από τον τρόπο λειτουργίας της. Η συνήθεια είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη εδώ. Όταν ένα πρόβλημα συμβαίνει κάθε εβδομάδα, οι άνθρωποι σταματούν να το βλέπουν ως πρόβλημα και αρχίζουν να το ενσωματώνουν στην καθημερινότητά τους.

Μια πιο χρήσιμη προσέγγιση είναι να ξεχωρίζεις το πραγματικά απρόβλεπτο από αυτό που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά ώστε έχει γίνει κανονική ζήτηση. Αυτό δεν απαιτεί απαραίτητα νέο software, μεγάλη επένδυση ή περίπλοκη αναδιοργάνωση. Απαιτεί να παρατηρήσεις πού ξεκινά η τριβή, ποιος την απορροφά και τι συμβαίνει ακριβώς πριν εμφανιστεί. Μόλις το σημείο γίνει συγκεκριμένο, η λύση συνήθως γίνεται πολύ πιο πρακτική.

Το επόμενο βήμα είναι να ορίσεις κριτήριο επίσπευσης και, όπου έχει νόημα, διαφορετική τιμολόγηση. Η αλλαγή πρέπει να είναι αρκετά μικρή ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί και αρκετά σαφής ώστε να μετρηθεί. Αν μετά από λίγες εβδομάδες μειώνονται οι εξαιρέσεις, η αναμονή ή οι διορθώσεις, έχεις πραγματική ένδειξη ότι η διαδικασία βελτιώθηκε. Αν όχι, χρειάζεται νέα υπόθεση και όχι απλώς περισσότερη πίεση στους ανθρώπους.

Το σημαντικό είναι να μη συγχέεται η δραστηριότητα με την πρόοδο. Μια ομάδα μπορεί να δουλεύει εντατικά και παρ’ όλα αυτά να καταναλώνει μεγάλο μέρος της ενέργειάς της αντιμετωπίζοντας προβλήματα που το ίδιο το σύστημα δημιουργεί. Η καλύτερη επιχειρηματική βελτίωση συχνά δεν είναι να κάνεις περισσότερα. Είναι να αφαιρέσεις έναν επαναλαμβανόμενο λόγο για τον οποίο η δουλειά γίνεται δυσκολότερη από όσο χρειάζεται.

Όταν αυτή η λογική εφαρμόζεται σταθερά, η εταιρεία αποκτά κάτι πιο σημαντικό από μια μεμονωμένη εξοικονόμηση. Αποκτά λειτουργική καθαρότητα: γνωρίζει πού χάνεται αξία, ποιος έχει ευθύνη και ποια αλλαγή αξίζει να δοκιμαστεί. Αυτό είναι η βάση για ανάπτυξη που δεν εξαρτάται από μόνιμη υπερπροσπάθεια.

Κ
Σχετικά με τον συγγραφέα

Κωνσταντίνος

Founder του epixirimatias.com. Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, των οικονομικών και της προσωπικής εξέλιξης. Γράφει για όσους θέλουν να σκεφτούν διαφορετικά και να δράσουν αποφασιστικά.

Διάβασε περισσότερα
Σου άρεσε το άρθρο;

Πάρε περισσότερα κάθε εβδομάδα

Ιδέες, αναλύσεις και στρατηγικές για επιχειρηματικότητα, χρήμα και νοοτροπία. Χωρίς θόρυβο, χωρίς spam.

Newsletter

Μπορείς να διαγραφείς όποτε θέλεις.