Μερικές φορές αυτό που αποκαλείς ασφάλεια δεν είναι πραγματική σταθερότητα. Είναι απλώς φόβος με πιο όμορφο όνομα.

Πολλοί άνθρωποι περνούν χρόνια σε δουλειές, συνήθειες και καταστάσεις που δεν τους εκφράζουν, όχι επειδή είναι ευτυχισμένοι, αλλά επειδή φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό. Και όσο περνά ο χρόνος, αυτή η κατάσταση βαφτίζεται «ασφάλεια».

Η αλήθεια είναι ότι η πρόοδος σχεδόν ποτέ δεν μοιάζει ασφαλής. Κάθε σημαντική αλλαγή στη ζωή ενός ανθρώπου ξεκινά με αβεβαιότητα. Μια νέα δουλειά, μια επιχειρηματική ιδέα, μια αλλαγή καριέρας ή ακόμη και μια νέα δεξιότητα φέρνουν μαζί τους τον φόβο της αποτυχίας.

Οι περισσότεροι όμως δεν φοβούνται μόνο την αποτυχία. Φοβούνται τι θα συμβεί αν προσπαθήσουν και δεν πετύχουν. Φοβούνται την κριτική, την αμφιβολία και το ενδεχόμενο να βγουν έξω από αυτό που θεωρείται «φυσιολογικό».

Το πρόβλημα είναι ότι η υπερβολική ανάγκη για ασφάλεια μπορεί να γίνει παγίδα. Μια δουλειά χωρίς εξέλιξη, ένα περιβάλλον που δεν σε εμπνέει ή μια ζωή που επαναλαμβάνεται καθημερινά μπορεί να φαίνονται ασφαλή, αλλά συχνά σε κρατούν στάσιμο.

Η πρόοδος δεν σημαίνει να ρισκάρεις τα πάντα χωρίς σκέψη. Σημαίνει όμως να αποδέχεσαι ότι καμία ουσιαστική εξέλιξη δεν έρχεται χωρίς κάποια μορφή αβεβαιότητας.

Ίσως τελικά το μεγαλύτερο ρίσκο να μην είναι η αποτυχία.

Ίσως το μεγαλύτερο ρίσκο να είναι να περάσουν χρόνια και να συνειδητοποιήσεις ότι έμεινες στο ίδιο σημείο επειδή φοβήθηκες να κάνεις το επόμενο βήμα.