Το γνωστό άγχος της Κυριακής δεν εμφανίζεται πάντα ξαφνικά. Συχνά έχει αρχίσει πολύ νωρίτερα, όταν η εβδομάδα τελείωσε χωρίς πραγματικό κλείσιμο. Άφησες emails μισοαπαντημένα, αποφάσεις στον αέρα, δουλειές χωρίς επόμενο βήμα, και είπες στον εαυτό σου ότι θα τα δεις από Δευτέρα. Το μυαλό όμως δεν κλείνει καρτέλες επειδή έκλεισες το laptop.

Έτσι η Κυριακή γεμίζει με αόριστη ανησυχία. Δεν είναι πάντα ότι έχεις πάρα πολλή δουλειά. Είναι ότι δεν ξέρεις ακριβώς τι σε περιμένει. Η ασάφεια κάνει τις εκκρεμότητες να φαίνονται μεγαλύτερες από όσο είναι. Ένα email που θα χρειαζόταν δέκα λεπτά, στο μυαλό της Κυριακής γίνεται βουνό. Μια απόφαση που δεν πήρες, γίνεται σκιά πάνω από όλο το Σαββατοκύριακο.

Η λύση δεν είναι να δουλεύεις όλη την Παρασκευή μέχρι εξάντλησης. Είναι να κλείνεις την εβδομάδα καθαρά. Να ξέρεις τι ολοκληρώθηκε, τι μεταφέρεται και ποια είναι η πρώτη κίνηση της Δευτέρας. Όχι ένα τεράστιο πλάνο. Μια απλή αποσυμπίεση του μυαλού.

Έχει μεγάλη διαφορά να ξεκινάς τη Δευτέρα με “δεν ξέρω από πού να αρχίσω” και άλλη να ξεκινάς με μια έτοιμη πρώτη εργασία. Η δεύτερη περίπτωση δεν εξαφανίζει την πίεση, αλλά αφαιρεί την ομίχλη. Και η ομίχλη είναι συχνά πιο κουραστική από την ίδια τη δουλειά.

Η Κυριακή πρέπει να είναι ημέρα ανάκτησης και ήρεμης προετοιμασίας, όχι ημέρα που πληρώνεις τα χρέη της προηγούμενης εβδομάδας. Αν κάθε εβδομάδα κλείνει ακατάστατα, κάθε Σαββατοκύριακο θα κουβαλάει υπολείμματα. Αν όμως η Παρασκευή αποκτήσει μικρό τελετουργικό κλεισίματος, η Κυριακή μπορεί να ξαναγίνει δική σου.

Δεν χρειάζεται να ελέγξεις τα πάντα. Χρειάζεται να δώσεις στο μυαλό σου αρκετή βεβαιότητα για να σταματήσει να ανακυκλώνει ανοιχτές υποθέσεις. Μερικές φορές η ηρεμία δεν έρχεται από λιγότερη δουλειά, αλλά από καλύτερο κλείσιμο.