Άρθρο

 

·
—
—
—

Ένας manager που λύνει γρήγορα τα προβλήματα φαίνεται αποτελεσματικός. Η ομάδα ξέρει ότι θα πάρει απάντηση και η δουλειά προχωρά. Αν όμως κάθε αμφιβολία καταλήγει στο ίδιο πρόσωπο, η ταχύτητα του manager μπορεί να κρύβει τη βραδύτητα ολόκληρου του συστήματος. Οι εργαζόμενοι συνηθίζουν να ζητούν οδηγία αντί να αναπτύσσουν δική τους κρίση.

Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα επειδή δεν θέλουν ευθύνη. Συχνά έχουν μάθει ότι η πιο ασφαλής κίνηση είναι να πάρουν έγκριση. Αν μια πρωτοβουλία τιμωρείται όταν αποτύχει, αλλά μια καθυστέρηση λόγω αναμονής θεωρείται αποδεκτή, το σύστημα επιβραβεύει την εξάρτηση. Ο manager γίνεται ο πιο απασχολημένος άνθρωπος και ταυτόχρονα το σημείο από το οποίο περνούν όλες οι μικρές αποφάσεις.

Η ταχύτητα της απάντησης έχει κρυφό κόστος

Η αυτονομία δεν δημιουργείται με τη φράση «πάρτε πρωτοβουλίες». Χρειάζεται να γνωρίζει κάθε εργαζόμενος ποιο αποτέλεσμα επιδιώκει, ποια όρια δεν μπορεί να υπερβεί και πότε πρέπει πράγματι να ζητήσει βοήθεια. Για παράδειγμα, μπορεί να αποφασίζει μόνος του για μικρές αλλαγές στην εξυπηρέτηση αλλά να κλιμακώνει υποθέσεις με οικονομικό ή νομικό ρίσκο.

Ο manager μπορεί επίσης να αλλάξει τον τρόπο που απαντά. Αντί να δίνει αμέσως λύση, μπορεί να ρωτά ποιες επιλογές εξετάστηκαν, τι κίνδυνο έχει καθεμία και ποια προτείνει ο εργαζόμενος. Στην αρχή αυτή η συζήτηση παίρνει περισσότερο χρόνο από μια έτοιμη απάντηση. Μακροπρόθεσμα όμως δημιουργεί ανθρώπους που μπορούν να χειριστούν παρόμοιες περιπτώσεις χωρίς νέα καθοδήγηση.

Η συστηματική παρατήρηση δεν απαιτεί τέλεια στοιχεία. Απαιτεί σταθερό τρόπο καταγραφής, ώστε οι συγκρίσεις να έχουν νόημα. Μια μικρή επιχείρηση μπορεί να ξεκινήσει με λίγες αξιόπιστες μετρήσεις και να τις βελτιώνει καθώς μαθαίνει. Η ψευδαίσθηση ακρίβειας είναι συχνά χειρότερη από μια τίμια εκτίμηση με γνωστούς περιορισμούς.

Αυτονομία χωρίς εγκατάλειψη

Η πρακτική αξία αυτής της σκέψης φαίνεται όταν οι υποθέσεις καταγράφονται πριν από τη δέσμευση. Έτσι, αν το αποτέλεσμα διαφέρει από την πρόβλεψη, η ομάδα μπορεί να αναγνωρίσει τι ακριβώς δεν ίσχυσε. Χωρίς αυτή τη διαφάνεια, κάθε ανασκόπηση κινδυνεύει να γίνει εκ των υστέρων εξήγηση και όχι πραγματική μάθηση.

Χρήσιμο είναι να υπάρχει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα από την καθημερινή λειτουργία. Οι γενικές αρχές ακούγονται λογικές σε μια σύσκεψη, αλλά η ποιότητά τους δοκιμάζεται όταν κάποιος πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο πραγματικές ενέργειες, με περιορισμένο χρόνο και χρήματα. Εκεί φαίνεται αν υπάρχει κριτήριο ή μόνο μια καλή πρόθεση.

Η συστηματική παρατήρηση δεν απαιτεί τέλεια στοιχεία. Απαιτεί σταθερό τρόπο καταγραφής, ώστε οι συγκρίσεις να έχουν νόημα. Μια μικρή επιχείρηση μπορεί να ξεκινήσει με λίγες αξιόπιστες μετρήσεις και να τις βελτιώνει καθώς μαθαίνει. Η ψευδαίσθηση ακρίβειας είναι συχνά χειρότερη από μια τίμια εκτίμηση με γνωστούς περιορισμούς.

Η πρακτική αξία αυτής της σκέψης φαίνεται όταν οι υποθέσεις καταγράφονται πριν από τη δέσμευση. Έτσι, αν το αποτέλεσμα διαφέρει από την πρόβλεψη, η ομάδα μπορεί να αναγνωρίσει τι ακριβώς δεν ίσχυσε. Χωρίς αυτή τη διαφάνεια, κάθε ανασκόπηση κινδυνεύει να γίνει εκ των υστέρων εξήγηση και όχι πραγματική μάθηση.

Η πρόκληση είναι να μην εκληφθεί η αυτονομία ως απουσία στήριξης. Οι εργαζόμενοι χρειάζονται προσβάσιμη βοήθεια όταν το πρόβλημα ξεπερνά την εμπειρία ή την εξουσία τους. Ένας καλός manager δεν αποσύρεται. Σχεδιάζει ένα περιβάλλον όπου η δική του κρίση χρησιμοποιείται στα σημεία που έχει πραγματικά τη μεγαλύτερη αξία. Η επιτυχία φαίνεται όταν η ομάδα παίρνει περισσότερες καλές αποφάσεις χωρίς να χρειάζεται να περιμένει συνεχώς.

Κ
Σχετικά με τον συγγραφέα

Κωνσταντίνος

Founder του epixirimatias.com. Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, των οικονομικών και της προσωπικής εξέλιξης. Γράφει για όσους θέλουν να σκεφτούν διαφορετικά και να δράσουν αποφασιστικά.

Διάβασε περισσότερα
Σου άρεσε το άρθρο;

Πάρε περισσότερα κάθε εβδομάδα

Ιδέες, αναλύσεις και στρατηγικές για επιχειρηματικότητα, χρήμα και νοοτροπία. Χωρίς θόρυβο, χωρίς spam.

Newsletter

Μπορείς να διαγραφείς όποτε θέλεις.