Στην αρχή είναι λογικό. Δεν έχεις μεγάλο budget, δεν έχεις ομάδα, δεν θέλεις να πάρεις ρίσκο. Οπότε τα κάνεις όλα μόνος σου. Γράφεις κείμενα, απαντάς σε πελάτες, φτιάχνεις προσφορές, ανεβάζεις posts, κοιτάς τιμολόγια, διορθώνεις το site, μαθαίνεις εργαλεία, στήνεις διαδικασίες. Κάπως έτσι ξεκινούν πολλές μικρές επιχειρήσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που στην αρχή είναι ανάγκη, μετά γίνεται ταυτότητα. Συνηθίζεις να είσαι ο άνθρωπος που τα κάνει όλα. Και επειδή μπορείς να τα κάνεις, πιστεύεις ότι πρέπει να τα κάνεις. Εκεί αρχίζει το κρυφό κόστος.

Δεν είναι όλα τα καθήκοντα ίσης αξίας. Μία ώρα που ξοδεύεις για να παλεύεις με κάτι που δεν ξέρεις καλά δεν είναι απλώς μία ώρα. Είναι μία ώρα που δεν πήγε σε πωλήσεις, στρατηγική, βελτίωση προϊόντος, εξυπηρέτηση πελάτη ή ξεκούραση. Αν αυτή η ώρα επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα, το κόστος μεγαλώνει χωρίς να φαίνεται.

Το «θα το κάνω μόνος μου» συχνά κρύβει δύο φόβους. Τον φόβο του κόστους και τον φόβο της απώλειας ελέγχου. Ο πρώτος είναι πρακτικός. Ο δεύτερος είναι πιο βαθύς. Γιατί όταν αναθέτεις, πρέπει να εξηγήσεις, να εμπιστευτείς, να δεχτείς ότι ο άλλος ίσως το κάνει διαφορετικά. Αυτό θέλει ωριμότητα.

Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αναθέσεις τα πάντα. Σημαίνει ότι πρέπει να καταλάβεις τι δεν πρέπει πια να περνά από εσένα. Αν κάτι είναι επαναλαμβανόμενο, χαμηλής αξίας για τον ρόλο σου ή σε εξαντλεί δυσανάλογα, τότε αξίζει να εξεταστεί. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να προσλάβεις άνθρωπο, μπορείς να αυτοματοποιήσεις, να χρησιμοποιήσεις εργαλεία, να αγοράσεις template, να ζητήσεις βοήθεια περιστασιακά.

Η ανάθεση δεν ξεκινά με το να βρεις κάποιον να αναλάβει τη μισή επιχείρηση. Ξεκινά με το να γράψεις τη διαδικασία που επαναλαμβάνεις κάθε εβδομάδα. Όσο κάτι υπάρχει μόνο στο μυαλό σου, δεν μπορεί να φύγει από πάνω σου. Όταν γίνει διαδικασία, μπορεί να βελτιωθεί, να αυτοματοποιηθεί ή να δοθεί αλλού.

Πολλοί επιχειρηματίες δεν χρειάζονται περισσότερες ώρες. Χρειάζονται λιγότερα πράγματα που δεν θα έπρεπε να κάνουν οι ίδιοι. Η ανάπτυξη δεν είναι μόνο να προσθέτεις δουλειά. Είναι να αφαιρείς το λάθος φορτίο από τον σωστό άνθρωπο.

Το να τα κάνεις όλα μόνος σου μπορεί να σε κάνει περήφανο. Μπορεί όμως και να κρατά την επιχείρηση στο μέγεθος που χωράει στην προσωπική σου αντοχή. Και αυτό, αργά ή γρήγορα, γίνεται ταβάνι.