Το portfolio συχνά αντιμετωπίζεται σαν βιτρίνα. Όσο περισσότερα projects, τόσο καλύτερα. Αυτό όμως δυσκολεύει τον άνθρωπο που το βλέπει να καταλάβει ποια είναι πραγματικά η αξία σου.

Οι εργοδότες και οι πελάτες δεν χρειάζονται μόνο τελικό αποτέλεσμα. Θέλουν να δουν πώς έφτασες εκεί. Ποιο ήταν το πρόβλημα; Τι περιορισμούς είχες; Ποια επιλογή έκανες και γιατί; Τι άλλαξε μετά;

Αυτή η λογική ισχύει πέρα από δημιουργικά επαγγέλματα. Ένας marketer μπορεί να παρουσιάσει μια καμπάνια ως πρόβλημα, υπόθεση, εκτέλεση και μάθημα. Ένας analyst μπορεί να δείξει πώς μια ανάλυση άλλαξε απόφαση. Ένας operations professional μπορεί να περιγράψει μια διαδικασία που απλοποιήθηκε.

Δεν χρειάζεται να αποκαλύψεις εμπιστευτικά δεδομένα. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις εύρη, ποιοτικά αποτελέσματα ή να ανωνυμοποιήσεις λεπτομέρειες. Αυτό που έχει σημασία είναι να φαίνεται η σχέση ανάμεσα στη σκέψη σου και στο αποτέλεσμα.

Η επιλογή είναι επίσης μέρος του portfolio. Αν ένα project δεν αντιπροσωπεύει το είδος δουλειάς που θέλεις να κάνεις ξανά, ίσως δεν χρειάζεται να βρίσκεται στην πρώτη θέση μόνο επειδή είναι εντυπωσιακό.

Ένα καλό portfolio δεν λέει «κοίτα πόσα έκανα». Λέει «να πώς προσεγγίζω ένα δύσκολο πρόβλημα». Αυτό είναι πολύ πιο χρήσιμο για κάποιον που προσπαθεί να αποφασίσει αν μπορεί να σε εμπιστευτεί με το επόμενο.